آفات انگور

0 659

آفات انگور

 

کرم خوشه خوار انگور Lobesia botrana

در ایران فقط روی انگور گزارش شده است .

در بهار لاروهای جوان نسل اول از جوانه های گل دهنده و غنچه تغذیه کرده و روی آنها را با تارهایی می پوشانند . در برخی موارد نیز از جوانه های شاخه زا تغذیه کرده و در نتیجه سبب خشکیدن گل ها و جوانه ها و ریزش آنها می گردند .

لاروهای نسل دوم از گوشت غوره تغذیه می نمایند . بر اثر تغذیه پ.ست غوره منظره خاکی رنگ پیدا نموده و پروک برداشته و در نهایت باعث ریزش حبه ها می گردد .

لاروهای نسل سوم از انگور های رسیده تغذیه می کنند ، ابتدا از گوشت و سپس از پوست های رسیده می خورند . محل فعالیت آفت توسط تارهایی روی خوشه مشخص می باشد .

خوشه های آلوده مورد حمله انواع قارچ ها قرار گرفته خسارت های ثانویه را به وجود می آورند . لاروهای نسل بعدی آفت حتی روی انگور هایی که برای تهیه کشمش اختصاص داده می شوند به انبار منتقل و در آن جا تا بهار سال آینده به سر می برند . خسارت این آفت در کشت دیم روی انگور به مراتب کمتر از انگور کشت آبی می باشد و به همین جهت در اکثر مناطق دیم مبارزه با آفت معمول نمی باشد .

1

کنترل :

  • انتخاب انواع موهایی که خوشه متراکم ندارند .
  • احداث باغ به صورت ردیفی و در روی داربست موازی ، چون کرم خوشه انگور اغلب به موستان هایی که فاقد داربست بوده و موها به شکل گسترده روی زمین یا پشته ها باشند حمله می نماید .
  • هرس هر ساله مو برای جلوگیری از تجمع شاخه های اضافی ، سوزاندن علف های هرز و برگ های خشک در پاییز ، شخم عمیق و استفاده از یخ آب زمستانه برای از بین بردن شفیره های زمستان گذران

کنترل شیمیایی :

  • نوبت اول سم پاشی در مرحله غنچه و قبل از باز شدن گل ها ، نوبت دوم زمان غوره و نوبت سوم در شروع آب دار شدن میوه
  • دیازینون WP 40 % و ۱٫۵ در هزار
  • زولون EC 35 % و ۱٫۵ در هزار
  • تری کلروفن SP 80 % و ۱٫۵ در هزار (دیپترکس )
  • دیازینون EC 60 % و ۱٫۵ در هزار
  • اتیون EC 47 % و ۱٫۵ در هزار

 

زنجره مو :

حشرات بالغ درون شاخه هاي جوان درختان ميزبان تخمگذاري مي كنند.تخمگذاري در شاخه هاي نازك و يا در قسمت نازك شاخه منجر به سبز خشك شدنو در نهايت باعث شكستگي آن م يگردد. در باغاتي كه اين آفت شيوع دارد درختاندچار كم رشدي شده، برگها زرد و ميو هها بسيار كوچك مي شوند. درختان بتدريج(ضعيف شده و سرانجام خشك م يشوند .

پوره هاي اين آفت پس از خروج از تخم با استقرار روي ريشه درختان ميزبان به شدت از شيره گياهي تغذيه مي كنند. پوره سن يك و دو مستقيماً به ريشه هاي فرعي  گياه چسبيده و فاقد لانه و محفظه هستند، در حاليكه پوره هاي سن ۳،۴ و ۵ در اطراف ريشه و محل فعاليت خود لانه گلي ساخته و در آن به تغذيه از شيره گياهي مي پردازند. پوره ها تا شعاع يك متري از طوقه در اطراف ريشه ها مستقر هستند و شرايط كاملاً مرطوب را براي رشد خود ترجيح ميدهند. پوره ها با گذشت زمان جهت تغذيه از شيره گياه روي يك ريشه لانه هاي متعددي مي سازند ميزان خسارت آفت زنجره توسط حشرات كامل و پوره ها در تاكستان ها و باغات به طور متوسط ۴۰ تا ۵۰ درصد كل محصول در سال مي باشد. فعاليت و خسارت اين آفت در زمين هايي كه عمق خاك آنها كم است و گياهان ميزبان آفت داراي ريشه هاي متراكم در قسمت هاي سطحي هستند، زياد تر است. ميزان فعاليت آفت زنجره در خاك، مستقل از خصوصيات شيميايي خاك است.

2

مديريت كنترل:

۱- آماده سازي زمين و تهيه بستر كاشت: براي فعاليت زنجره ، خاك هاي رسي بسيار مناسب است لذا هنگام تهيه بستر بايستي خاك را به گونه اي تغيير داد كه بافت سبك و شني ايجاد شود. خاكهاي سبك و شني ، آب و كود را در سطح خاك نگه نمي دارند لذا ريشه هاي سطحي در سطح خاك ايجاد نمي شوند در نتيجه ، دسترسي پوره ها به ريشه ديرتر صورت مي گيرد و تلفات طبيعي زيادتري به آنها وارد مي شود. اين خاكها براي ايجاد دالان خروجي توسط پوره هاي سن ۵ و همچنين تهيه لانه تغذيه اي براي پوره هاي سن ۳ به بعد نامناسب بوده و دالان سازي توسط پوره هاي آفت در اين خا كها به سختي انجام م يشود. از طرفي در اين خا كها شكافهاي عميق تا سطح ريشه ديده نم يشود، در نتيجه پور هها به راحتي نم يتوانند خود را به ريشه رسانده و روي آنها مستقر میشوند.

 

۲- انتخاب ارقام مناسب: ارقام مقاوم به آفت زنجره مو به ترتيب غوره آب، ياقوتي، شاهرودي، مهد يخاني (مهرگان) ، صاحبي، فخري و عسگري (بي دانه) مي باشند

۳- نحوه تربيت و هرس: در تاكستان ها تربيت موها به صورت خوابيده باعث حفظ رطوبت و پناهگاهي براي حشرات كامل زنجره مو مي شود، لذا تربيت ايستاده علاوه بر پيشگيري از بيماريهاي قارچي، موجب سهولت عمليات باغباني، خشك ماندن سطح خاك (پوره هاي سن يك آفت به محض خروج و برخورد با سطوح داغ خاك در مدت چند ثانيه مي ميرند) مشخص شدن بهتر شاخه هاي حاوي تخم و شكار بهتر حشرات كامل آفت توسط پرندگان مي شود.

۴- مديريت علف هاي هرز: به منظور حذف علف هاي هرز حاوي تخم آفت و جلوگيري از دسترسي پوره ها به ريشه آن ها بايستي علف هاي هرز در ماه هاي مرداد و شهريور وجين و معدوم شوند. به منظور افزايش جمعيت و كارآيي دشمنان طبيعي زنجره، همچنين كنترل علف هاي هرز توصيه مي شود در صورت امكان نسبت به كاشت مخلوط يا انفرادي گياهان گلدار مانند شويد، بومادران، هويج وحشي، ماشك، جو و گل اشرفي اقدام گردد.

۵- آبياري مرتب و كافي: آبياري سطحي باعث گسترش ريشه درختان در سطح خاك م يشود در نتيجه دسترسي پور ههاي سن اول آفت به ريش هها با سهولت انجام مي شود. بنابراين آبياري درختان بايستي به ميزان كافي و به طور منظم انجام شود. آبياري در هنگام اوج خروج پور ههاي سن ۵ آفت باعث تسهيل در دالان سازي و خروج آسانتر آنها از خاك م يشود. لذا توصيه مي شود در صورت امكان قبل و بعد از اين زمان (دهه اول و دوم تيرماه) آبياري بطور محدود انجام شود.

۶- تقويت درختان: درختان بايستي در زمستان از طريق چالكود و در بهار و تابستان از طريق محلول پاشي با كودهاي مايع تقويت شوند.

* محلول پاشي براي افزايش ميوه دهي يك نوبت در اواخر پاييز و يك نوبت هنگام متورم شدن جوان هها در بهار طبق فرمول زير انجام شود).اوره (۵ كيلوگرم، (سولفات روي ۵ كيلوگرم) ،( اسيد بوريك ۵ كيلوگرم) ، (آب ۱۰۰۰ لیتر)

(در زمستان براي هر درخت بارده با فرمول زير چالكود انجام گيرد).

سولفات پتاسيم منيزيم ۱ كيلوگرم، سولفات پتاسيم ۱ كيلوگرم، سولفات آمونيوم ۱كيلوگرم، سولفات روي ۱۰۰ گرم، سولفات منگنز ۵۰ گرم، سولفات مس ۵۰ گرم، كود حيواني به مقدار لازم.

براي چالكود مقادير كودهاي شيميايي با كود حيواني مخلوط شده و در چاله هايي كه به قطر و عمق ني ممتر در سايه انداز درختان و در مسير آبياري ايجاد م يشود ريخته شده و فقط ۵ سانتي متر روي چاله را با خاك مي پوشانيم. از مخلوط كردن خاك با مخلوط كودها جلوگيري شود.

در فصل بهار ۳ هفته بعد از ريزش كامل گلبرگها محلولپاشي با كود كامل ميكرو به نسبت ۳ كيلوگرم در ۱۰۰۰ ليتر آب انجام شود.

۷- شخم و پابيل كردن زمين باغ:  هنگام خروج پوره ها يعني از اوائل تيرماه بيل زدن پاي درختان موجب خراب شدن دالانهاي خروج پور هها شده و آنها را در معرض پرندگان قرار م يدهد.

۸- حذف شاخه هاي حاوي تخم آفت: از اوائل تيرماه تا اواخر مردادماه بايستي شاخه هاي حاوي تخم آفت را بطور مرتب حذف نمود. با توجه به اينكه تعداد زيادي از پارازيته مي شوند لازم است Oligosita sp. تخم هاي زنجره توسط زنبور پارازيتوئيد شاخه هاي حاوي تخم هرس شده در محل باغ درون سطل هاي بزرگ نگهداري شوند تا ضمن جلوگيري از نفوذ پوره هاي آفت به درون خاك با حفظ و حمايت پارازيتوئيدها باعث تثبيت جمعيت آنها شويم.

۹- محلول ريزي سم: براي كنترل پوره هاي سن اول آفت كه به تازگي از تخم خارج شده و روي خاك افتاده اند مي توان از سم آبياري استفاده كرد. براي اين منظور از سم ايميدا كلوروپرايد(كونفيدور) به نسبت نيم در هزار همراه آبياري و در كل سايه انداز درخت استفاده مي شود. با توجه به طول دوره جنيني آفت وبه دليل خروج تدريجي پوره ها از تخم، عمليات سم آبياري بايستي اول مرداد انجام و پانزدهم مرداد تكرار شود.

۱۰- پايداري كنترل آفت : به دليل طول دوره يك نسل آفت، موارد ۴ تا ۹ بايستي هر ساله و به مدت چهار تا ۸ سال تكرار شود.

شما همچنین ممکن است مانند بیشتر از نویسنده

ترک یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.