اثرات متقابل عناصر بر همدیگر

0 125

اثرات متقابل عناصر بر همدیگر :

ذیلا به ذکر خلاصه نکات و مواردی که طی بررسی مقاله ی اثر متقابل (هم افزایی و کاهشی) عناصر بر همدیگر، جمع آوری شده است پرداخته می شود.

اکثر عناصر ماکرو نسبت بههمدیگر اثر هم افزایی درند.

عمده عناصر دو ظرفیتی بر همدیگر اثر کاهنده دارند.

استفاده ۲۰۰ کیلو گرم در هکتار پتاس + ۲۰۰ کیلوگرم در هکتار فسفر در کشت برنج، موجب افزایش چشمگیر محصول خواهد شد.

استفاده مس به میزان ۱۴ کیلوگرم بر هکتار به همراه ۴۴ کیلوگرم بر هکتار نیتروژن موجب افزایش عملکرد کشت گندم خواهد شد.

عناصر زیر نسبت به همدیگر اثر هم افزایی دارند:

  • نیتروژن با آهن، گوگرد، فسفر و پتاسیم
  • پتاسیم با گوگرد و فسفر
  • فسفر با مولیبدن و بر و روی وکلسیم
  • گوگرد با مولیبدن و بر
  • روی با مس

اثر هم افزایی نیتروژن در صورت مصرف سایر عناصر، مانند گوگرد،فسفر،آهن،مولیبدن و روی به دلیل افزایش کارایی در جذب نیتروژن است.

استفاده از عنصر روی در زمین های آهکی و با کلسیم بالا موجب افزایش راندمان تولید خواهد شد.

با افزودن روی به کودهای NPK میتوان تا حد چشمگیری میزان محصول نهایی را در کشت گندم افزایش داد.

بطور مثال : ۱۰۰ کیلو نیتروژن + ۶۰ کیلو فسفر + ۵۰ کیلو فسفر در یک هکتار گندم همراه با ۱۰ کیلو گرم روی.

در برخی موارد اثر هم افزایی به دلیل واکنش هایی است که در خاک اتفاق می افتد مثلا آمونیوم تیو سولفات، منگنزِ چهار ظرفیتی (غیرقابل جذب) را به منگنز دو ظرفیتی (قابل جذب) تبدیل کرده و با این کار باعث از بین رفتن کمبود منگنز خواهد شد. این فرآیند در کشت گیاهان علوفه ای بیشتر اثر خود را نشان می دهد.

عناصر روی و منیزیم بطور جداگانه دارای اثرات مثبتی در کشت گندم هستند اما هنگامی که بطور همزمان مصرف شوند اثر کاهشی در میزان عملکرد خواهند داشت.

اثر آنتاگونیسم در بین عناصری رخ میدهد که علایم مشابهی را برطرف میکنند مثل مصرف نیتروژن و عناصری که باعث تثبیت نیتروژن می شوند (مولیبدن، کلسیم یا مس).

آنتاگونیسم غالبا بین کاتیون ها رخ می دهد (دو استثنا : مولیبدن با فسفر “کشت یونجه” و همچنین نیتروژن با گوگرد ” در چین اول اثر کاهنده و در چین سوم اثر افزایشی دارند”).

اثرات متفاوت عناصر گوناگون بر همدیگر با توجه به نوع کشت:

در برخی موارد میزان مواد مغذی به نوع استفاده آن هم بستگی دارد مثلا میزان استاندارد عنصر منیزیم در گیاه چاودار با توجه به نحوه مصرف آن متفاوت است. این میزان بطور معمول برای غذای انواع دام ۱ گرم در کیلوگرم وزن خشک است در حالی که برای گاوهای شیرده میزان آن باید بین ۱٫۶ تا ۲٫۴ گرم بر کیلوگرم وزن خشک باشد پس با افزودن مقادیر بیش از حد پتاسیم، میزان منیزیم موجود در آن کاهش می یابد و باید توجه داشت تا مقادیر متناسبی از کودها را مصرف کرد.درصورت مصرف بیش از حد فسفر در خاک های قلیایی، جذب روی با مشکل مواجه خواهد شد

اثرات عناصر بر یکدیگر

ناقل های عناصر غذایی در غشای پلاسمایی

اثرات عناصر بر یکدیگر

با توجه به وجود انتقال دهنده اختصاصی برای بسیاری از عناصر در غشای پلاسمایی، با این وجود برای برخی از عناصر دو ظرفیتی رقابت زیادی در هنگام انتقال در میگیرد درنتیجه میزان جذب آنها کاهش می یابد مانند اثر منفی آمونیوم بر کانال های پتاسیم، این در حالی است که پتاسیم چنین اثری بر AMT ندارد.

در محصولاتی با کمبود آهن و روی، هنگامی که نیتروژن کافی به گیاه برسد میتوان این کمبودها را به نحوی برطرف کرد چرا که نیتروژن القا کننده تولید سیدروفورها (حامل های آهن در گیاهان باریک برگ) بوده و این سیدروفورها جذب آهن و روی را افزایش میدهند.

تامین گوگرد گیاه اثر مشابهی همچون سیدروفورها بر جذب آهن دارد.

در گیاهانی مانند یونجه، چغندر قند، خیار ، نخود و لوبیا ارتباط کاهنده ای بین آهن با منگنز و آهن با روی وجود دارد چرا که بیش بود فلزاتی مانند منگنز و روی باعث کاهش فعالیت عوامل کلاته کننده گیاهی می شود.

میتوان از شیوه های مختلف کوددهی جهت خنثی کردن اثر کاهشی عناصر بر همدیگر بهره جست. بطور مثال محلول پاشی گوگرد به تنهایی باعث افزایش عملکرد سویا نخواهد شد اما هنگامی که با کود NPK مخلوط می شود اثر بخشی آن بسیار بیشتر خواهد شد.

استفاده از آهن در خاک های آهکی که دارای کمبود منگنز هستند باعث تشدید کمبود منگنز خواهد شد.

در کل برای افزایش اثر بخشی و کارایی عناصر ریز مغذی باید آنها را با نیتروژن همراه کرد.

شما همچنین ممکن است مانند بیشتر از نویسنده

ترک یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.