بیماریهای گردو

در این مقاله انواع بیماریهای درخت گردو را شناخته و همچنین راههای مبارزه با آنها را بررسی خواهیم نمود.

1 1,237

آنتراکنوز گردو Gnomonia leptostyla

آنتراکنوز گردو به برگ، دمبرگ، سر شاخه ها و میوه های جوان حمله می کند.

روی برگها ابتدا لکه های کوچک گرد به قطر ۵-۲ میلی متر با حاشیه ی دندانه دار به رنگ قهوه ای مایل به قرمز با مرکز قهوه ای مایل به خاکستری تشکیل می شوند.

همان طور که در تصویر هم ملاحظه می کنید این لکه ها به تدریج بزرگ شده به صورت نواحی بافت مرده، بدون شکل هندسی مستقر بین رگبرگها، بیشتر در حاشیه و نوک برگ ها در می آیند که گاهی اندازه ی آنها به ۳-۲ سانتی متر هم می رسد.

بعد از اردیبهشت تا اوایل خرداد ماه در متن این لکه ها نقاط سیاه رنگی به طور پراکنده یا در دوایر متحد المرکز، بیشتر در سطح زیرین برگها به وجود می آیند.

نشانه های بیماری روی سر شاخه های جوان درختان بیمار بصورت زخم های بیضوی تا گرد نامنظم و کمی فرو رفته به رنگ قهوه ای مایل به خاکستری پدیدار می شوند.

آفات گردو

مبارزه:

برای جلوگیری از گسترش بیماری، برگهای ریخته شده باید جمع آوری و سوزانده شوند .

برای مبارزه با این قارچ، سمپاشی با کا پتان ۱ در هزار هنگام ظهور برگها ضروری است و بعد از آن، سمپاشی دوم و سوم نیز با فواصل دو هفته یکبار باید صورت گیرد.


شانکرسیتوسپورایی گردو Cytospora juglandicola

سر شاخه های درختان مبتلا بر اثر بیماری می خشکند و در سطح آنها مطابق تصویر زیر، برجستگی های مخروطی به اندازه ته سنجاق و کوچکتر به وجود می آید و رنگ پوست آنها تیره می شود.

پوست شاخه های چند ساله ی گردو (به قطر ۱۰ تا ۱۲ سانتی متر) نیز بر اثر ابتلا به این بیماری به رنگ قهوه ای تیره درآمده و شاخه ها خشک می شوند.

در سطح پوست چنین شاخه هایی معمولا برجستگی های استرومایی قارچ پدیدار نمی گردند و ترشحاتی پراکنده به شکل قطره و به رنگ زرد طلایی شفاف متمایل به قهوه ای دیده می شود.

این قطرات به صورت مایع غلیظ در مواقع بارندگی و رطوبت زیاد هوا از دهانه ی پیکنید های زیر پوستی خارج می شوند و در مجاورت هوا سفت می گردند.

آفات گردو

مبارزه:

هر عاملی که باعث تقویت درخت شود از جمله خاک عمیق، کود، آب کافی و جلوگیری از زخمی و شکسته شدن شاخه ها و صدمه ی حشرات پوست خوار، احتمال ایجاد عفونت و در نتیجه خسارت بیماری را کاهش می دهد.

شاخه های خشکیده و مریض باید ۱۲-۱۰ سانتی متر پایین تر از بافت های به ظاهر آلوده، بریده و سوزانده شوند.

در پاییز بعد از ریزش برگ ها، باید تمام شاخه های مریض و خشکیده را هرس و بلافاصله بعد از هرس، درختها را با مایع بردوی ۱ تا ۲ درصد سمپاشی کرد در صورت امکان توصیه می شود محل قطع شاخه های هرس، ضدعفونی و پانسمان گردد.


پوسیدگی فیتوفتورایی طوقه و ریشه ی گردو Phytophthora cactorum

درختان گردو در سنین مختلف مبتلا به این بیماری می شوند.

نشانه های اصلی آن در ریشه، طوقه و بن تنه و علایم ثانوی روی اندام های هوایی ظاهر می شوند.

نشانه ها روی اندام های هوایی، ضعف عمومی و کم برگ شدن درختان و پدیدار شدن زردی خفیف در برگها هستند.

پوست طوقه و گاهی بخشی از بن تنه ترک می خورد و شیرابه ی سیاه رنگی از آنجا به خارج تراوش می شود.

همچنان که در تصویر زیر مشاهده می کنید بافت زیر پوست بن تنه در محل شانکر به رنگ قهوه ای مایل به سیاه در می آید.

ریشه های اصلی و فرعی تیره رنگ شده بعدا بر اثر فعالیت دیگر میکرو ارگانیزم ها به رنگ سیاه در می آیند درختهای بیمار ممکن است خشک شوند.

آفات گردو

مبارزه:

۱- به حداقل رساندن مدت اشباع خاک باغ، به ویژه درقسمت نزدیک به سیستم ریشه.

۲- احداث باغ در زمین هایی بدون زه آب و نیز زهکشی و تهویه ی خاک های زه آب دار و مرطوب باغ های احداث شده .

۳- کاشت درختان روی خاک پشته های کم ارتفاع به گونه ای که هنگام آبیاری، آب، اطراف تنه و طوقه ی درختان را فرا نگیرد.

۴- استفاده از پایه های متحمل در درختهای پیوندی ،پایه های گردوی ایرانی و گردوی سیاه نسبت به دورگه ی پارادوکس حساس ترند.

۵- استفاده از قارچ کش های سیستمیک، مانند فوزتیل آلومنیوم تا اندازه ای در جلوگیری از پیدایش بیماری و کنترل آن در درختان بیمار موثر است .توضیح اینکه این قارچ کش خاصیت پیشگیری ندارد یعنی در زمان حضور عامل بیماری بر آن اثر کرده،آن را از بین می برد.
برای این منظور می توان حدود۱۲۰ گرم گرانول ۱۵% فوزتیل آلومنیوم را به شعاع ۵/۱ متر پیرامون تنه ی هر درخت پاشید و با بیل خاک را شخم زد تا گرانول سم به زیر خاک منتقل شود و سپس درختان تیمار شده را آبیاری کرد.تیمار درختان گردو با آلیت باید ۴دفعه در سال ،۳ دفعه در بهار به فاصله ی یک ماه و دفعه ی چهارم در پاییز تکرار شود.

۶- تراشیدن قسمت های پوسیده و عفونی تنه ،طوقه و ریشه ها و انهدام بقایای تراشیده شده و اندودن محل ها ی تراشیده شده با مایعی غلیظ محتوی پودر وتابل ۸۰% آلیت، پودر تالک و آب ،جلوگیری از آب گرفتگی و خیس شدن قسمت های عفونی شده ، توسعه ی بیماری را در درختان بیمار کاهش داده، مرگ آنها را به تاخیرمی اندازد.


شانکر پوستی گردو Brenneria nigrifluens

در تابستان با پیشروی بیماری، پوست محل لکه ها شکاف برداشته، از آنجا شیرابه ای قهوه ای تا سیاه رنگ خارج می گردد و سرانجام حالت شانکر پیدا می کند .

شانکرها بافتها ی سطحی پوست را در بر می گیرند و گاهی به لایه ی زاینده می رسند.

اندازه شانکرها متفاوتند و گاهی نواحی بزرگی از تنه و شاخه های اصلی را فرا می گیرند .

در بن تنه بعضی از درختان کاملا بیمار که رو به خشکیدن می روند ، پاجوشهای متعدد میرویند که انها نیز به شدت مبتلا به بیماری می شوند.

در شرایط مرطوب ، پاجوشهای آلوده نوار هایی تیره رنگ و کمی فرو رفته پدیدار شده ،به رنگ سیاه در آمده ،سر انجام می خشکند.

هرگاه پوست این پاجوشهای آلوده به بیماری، به طور سطحی تراشیده شود رگه های قهو ه ای متمایل به سیاه و منقطع به فراوانی دیده می شود.

شاخه های کوچک و شاخساره های درختان بیمار ، عفونت و نشانه ای دیده نمی شود و نشانه های خارجی بیماری روی تنه به پوسیدگی فیتوفتورایی طوقه و ریشه شباهت دارند.

آفات گردو

مبارزه:

درختان بیمار را نمی توان معالجه کرد.

قطع شاخه ها ، پاجوشها و قسمتهای خشکیده درختان بیمار کمی دورتر از محلهای عفونی، تراشیدن شانکرهای تنه و شاخه های اصلی بعد از ریزش برگها در پاییز و بلافاصله سم پاشی درختان با مخلوط بردوی ۲ تا ۱ درصد و پانسمان محل زخمها با چسب باغبانی در جلو گیری از توسعه و تشدید بیماری و به تعویق انداختن مرگ درختان بیمار موثرند.

شما همچنین ممکن است مانند بیشتر از نویسنده

1 نظر

ترک یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.