توصیه های فنی در زمینه نگه داری میوه بادمجان پس از برداشت

ٍEggplant post harvest

0 29

 

مقدمه:

نام انگلیسی بادمجان ((Eggplant از شکل برخی واریته های آن که شبیه تخم مرغ است گرفته شده است. محل پیدایش بادمجان ، منطقه ای بین هندوستان و میانمار بوده و به احتمال زیاد چین مرکز دوم پیدایش آن می باشد. بادمجان منبع بسیار خوبی از مواد ویتامین ها و مواد معدنی است و از لحاظ ارزش غذایی کل با گوجه فرنگی قابل مقایسه است. ۱۰۰ گرم بادمجان دارای ۱٫۱ گرم پروتئین، ۲٫۲% چربی ، ۱۱ میلی گرم کلسیم، ۲۵ میلی گرم فسفر ، ۰٫۴ میلی گرم آهن است که برای حفظ این مواد مغذی موارد مربوط به نگه داری و حمل و نقل آن باید به خوبی رعایت شوند که ذیلا به برخی از آنها می پردازیم.

شاخص های رسیدن محصول:

میوه های بادمجان در دامنه ای از مراحل رشدی برداشت می شوند، که بر حسب دما، رقم و زمان گلدهی طی مدت زمان ۱۰ تا ۴۰ روز پس از کاشت خواهد بود. بطور کلی میوه ها هنگامی که بصورت کلی بالغ نشده اند و بذر داخل آنها هنوز سفت نشده است (زمانیکه حدود یک سوم آن تشکیل شده است تا زمانی که اندازه نهایی خود را پیدا کرده باشد ) برداشت می شوند. سفتی میوه و درخشندگی پوست آن نشانه های از مراحل پیش از رسیدن کامل در بادمجان هستند. در صورتی که زمان رسیدگی بیش تر از حد معمول شود و میوه ها مدت زمان بیشتری بر روی بوته باقی بمانند، فرآیند پوک شدن و تلخی میوه آغاز می شود.

شاخص کیفیت:

انواع مختلفی از بادمجان در طی سالیان اخیر وارد بازار شده اند، ارقام آمریکایی بر اساس شکل یکسان تخم مرغی تا گرد، سفتی میوه و رنگ بنفش پررنگ پوست آن شناخته می شوند. بادمجان نبایستی دوره پس از برداشت طولانی داشته باشد و میبایست فورا به بازار عرضه شود. خسارت های قبل از برداشت محصول:

در زمان داشت، مواردی ازجمله آفات، بیماری ها و کمبود عناصر ریز مغذی رخ میدهد که توجه به عوامل جهت دستیابی به محصول با کیفیت لازم و ضروری است ازجمله این موارد میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

بیماری قارچی ساق سیاه:

پوسیدگی انتهایی بر اثر کمبود کلسیم:

آفتاب سوختگی در میوه بادمجان

تاخیر در برداشت میوه بادمجان

ارقام موجود در بازار:

ژاپنی: ظاهر کشیده و استوانه ای، ، بنفش کمرنگ تا پر رنگ، بسیار حساس به فساد زود هنگام

سفید: کوچک تخم مرغی تا گرد با پوست نازک

ژاپنی کوچک: کمی کشیده با رنگ بنفش و ارغوانی راه راه

چینی: کشیده استوانه ای با رنگ بنفش کمرنگ.

رطوبت بهینه:

میوه های بادمجان در دمای ۱۰ تا ۱۲ درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی ۹۰ تا ۹۵ % به مدت ۱۴ روز باقی میمانند. با افزایش مدت زمان انبارداری میزان پوسیدگی های انباری هم افزایش خواهد یافت. در مواردی و جهت جلوگیری از کاهش وزن میوه ها دمای انبار را تا کمتر از ۱۰ در جه سانتی گراد پایین می آورند اما این امر موجب تسریع فرآیند آسیب سرما پس از چند روز خواهد شد.

آسیب سرما:

آسیب سرما زدگی در میوه های بادمجان درصورتی که در دمای کمتر از ۱۰ درجه سانتی گراد قرار گیرند طی ۶ تا ۸ روز اتفاق خواهد افتاد که علایم آن شامل پوک شدن، تلخ شدن، قهوه ای شدن پوست میوه ، بذر ها و گوشت میوه است. خسارت سرما زدگی میتواند توسط قارچ بیماری زا مانند آلترناریا تسریع شود.

 

جدول ۱ : تعداد روزها جهت پدیدار شدن علایم سرما زدگی در هرکدام از ارقام:

دما (برحسب درجه سانتی گراد) ۰ ۲٫۵ ۵ ۷٫۵
آمریکایی ۱-۲ ۴-۵ ۶-۷ ۱۲
ژاپنی ۵-۶ ۸-۹ ۱۲-۱۴
چینی ۲-۳ ۵-۶ ۱۰-۱۲ ۱۵-۱۶

 

جدول ۲: میزان تنفس سلولی در ارقام مختلف

۱۲٫۵ درجه سانتی گراد
۳۰-۳۹ ml CO2/ kg·hr آمریکایی
۵۲-۶۱ ml CO2/ kg·hr سفید
۶۲-۶۹ ml CO2/ kg·hr ژاپنی

 

پاسخ به غلظت اتیلن:

میوه بادمجان ازجمله موارد حساس تا بسیار حساس به میزان غلظت اتیلن در پیش از برداشت است که با این امر و افزایش غلظت (اتیلن مقادیر بیش از ۱ پی پی ام)، کیفیت میوه های انبار شده کاهش می یابد.

پاسخ به محیط کنترل شده CA)):

محیط نگه داری کنترل شده باعث حفظ کیفیت میوه های بادمجان خواهد شد. بطور مثال کاهش اکسیژن محیط به سطح ۳ تا ۵ درصد ،فرآیند فساد میوه را چند روز به تعویق خواهد انداخت.این میوه سطوح CO2 تا میزان ۱۰% را نیز به خوبی تحمل می کند اما کاهش بیشتر میزان اکسیژن محیط کمکی به افزایش طول عمر میوه ها در انبار نخواهد کرد.

مشکلات فیزیولوژیکی و بیماری ها:

آسیب یخ زدگی در دمای ۰٫۸- درجه سانتی گراد و با توجه به میزان ماده خشک موجود در میوه اتفاق خواهد افتاد . در کنار این علایم مواردی از جمله ، پوسیدگی سیاه قارچی (آلترناریا)، پوسیدگی قارچی خاکستری (بوتریتیس)، پوسیدگی مویی (رایزوپوس) و پوسیدگی فوموپسیس هم اتفاق خواهد افتاد.

موارد ضروری در هنگام کشت:

با توجه به اهمیت رعایت موارد تغذیه ای در کیفیت محصول نهایی، موادری که برای حفظ کیفیت میوه در سردخانه رعایت شود ذیلا شرح داده می شود:

باتوجه به ماهیت گوشتی و نرم بودن میوه بادمجان ، تامین عناصر مغذی در کشت این محصول از اهمیت ویژه ای برخوردار است. یکی از عناصری که باید بطور کامل تامین شود پتاسیم است، عدم تامین کافی پتاسیم باعث پوک شدن میوه و همچنین عدم شکل گیری پوست میوه بطور کامل میشود که درنتیجه میوه ها حساسیت بیشتری در مقابل سرما زدگی در انبار خواهند داشت.

کلسیم: با کمبود پتاسیم در کشت بادمجان عبلیمی از جمله پوسیدگی انتهای میوه ها و نیز آبدار شدن مغز میوه در اثر کاهش اکسژن محیط و افزایش CO2 رخ خواهد داد.

با توجه به موارد ذکر شده، علاوه بر آزمایش کیفی محصول در هنگام بارگیری، بررسی های کیفی از جمله اقدامات زراعی انجام شده هم باید مذ نظر قرار گیرند تا از بروز آسیب های پنهان جلوگیری کرد.

ملاحظات ویژه:

بادمجان نباید دوره پس از برداشت طولانی داشته باشد و میبایست فورا به بازار عرضه گردد. میوه ها معمولا بر اساس رنگ و اندازه بسته بندی می گردند. سرمادهی سریع به ویژه جهت کاهش سرعت از دست دادن آب میوه بسیار لازم و ضروری است و در این راستا مرحله پیش سرد شدن در دمای ۱۰ درجه سانتی گراد رخ میدهد. سرمادهی با هوای پرفشار بهترین راهکار در زمینه کاهش دمای بادمجان های انبار شده است. کاهش دمای اطاق انبار پس از شستشوی میوه ها و یا هیدروکولینگ نیز از موارد پرکاربرد در این زمینه است. در جهت حفظ رطوبت میوه ها از کاغذهای مرطوب ویا جعبه های پوشش داده شده با موم استفاده میشود. بادمجان های رقم ژاپنی سه برابر سریعتر از ارقام آمریکایی آب خود را از دست میدهند. خسارت سرما و همچنین کاهش آب میوه را میتوان با نگه داری بادمجان ها در کیسه پلی اتیلنی و یا پوشش های پلی مری کاهش داد اما در این روش خطر افزایش بیماری های قارچی افزایش خواهد یافت.

 

زنجیره سرما:

زنجیره سرما فرآیندی است که طی آن در جهت حفظ کیفیت مواد غذایی برداشت شده تا رسیدن به دست مشتری نهایی تلاش میوه این زنجیره شامل یک فرآیند کلی از مزرعه تا فروشگاه است اما در محصولات مختلف جزئیات متفاوتی دارد. در مورد میوه بادمجان نکته اصلی حفظ دمای محصول در بازه ۷ تا ۱۰ درجه سانتی گراد و رطوبت ۹۰ تا ۹۵% است دما و رطوبت پایین تر از این مقادیر باعث سرمازگی و یا از دست رفتن رطوبت محصول خواهد شد.

خصوصیات بسته بندی:

برای دستیابی به بهترین کیفیت بادمجان ها باید در پوشش های پلی اتیلنی حاوی مواد  جاذب رطوبت به همراه محلول قارچ کش و نفتالن لستیک اسید (NAA) است. استفاده از قارچ کش به دلییل مبارزه با ظهور قارچ های ساپروفیتی است که بر روی میوه ها رشد خواهند کرد و نفتالن استیک اسید برای جبران اثر اتیلن است چرا که همانطور که گفته شد بادمجان بسیار به غلظت های بالای اتیلن حساس است و دچار فساد خواهد شد. تیمار بادمجان ها با نفتالن اسیتیک اسید باعث کاهش غلظت اتیلن خواهد شد. درون این کیسه های پلی اتیلنی نیز باید کاغذهای جاذب قرار داد تا رطوبت اضافی جذب شود.

شما همچنین ممکن است مانند بیشتر از نویسنده

ترک یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.