کلسیم و مقاومت دیواره سلولی نسبت به تجزیه آنزیمی

توضیحات کلسیم و مقاومت دیواره سلولی نسبت به تجزیه آنزیمی

0 136

یکی از بزرگترین سوالاتی که در مبحث بیماری شناسی گیاهی امروزه مطرح می شود، نقش دیواره سلولی و تجزیه آنزیمی در مقاومت به بیماری های گیاهی است. مهم ترین نقش آنها نسبت به عوامل پارازیت اجباری مانند پوسیدگی های نرم ، خشک و ویروس ها خواهد بود. عملکرد این آنزیم ها به صورت تجزیه دیواره سلولی و جداسازی سلول ها از همدیگر است. به عنوان عامل ایجاد مقاومت دیواره سلولی نسبت به تجزیه، کلسیم اولین عنصری است که مدنظر قرار خواهد گرفت.سبزکشت

زنجیره های پکتیک اسید عوامل اصلی اتصال بین سلولی هستند که یون های Mg++ و Ca++ در برخی نقاط با زنجیره اتصالاتی را برقرار کرده اند. این زنجیره حاوی کلسیم (کلسیم پکتات) باعث ایجاد مقاومت سلول ها نسبت به تجزیه توسط عوامل بیماری زای گیاهی می شود. تحقیقات نشان داده است که بافت های الوده به ویروس سفت تر از بافت های سالم هستند و این در واقع واکنشی دفاعی از سوی گیاه نسبت به حمله ویروس است که دیواره سلولی این گیاهان حاوی مقادیر بیشتری از کلسیم پکتات نسبت به پکتیک اسید است.

محلول پاشی با کودهای کلسیم مایع عارضه عارضه لکه بر روی میوه های سیب رقم جاناتان را تا چهار برابر کاهش می دهد. در مثالی دیگر میتوان از تیمار پایه های گوجه فرنگی با استفاده از هورمون اکسین، نام برد که مقاومت ایجاد شده بر علیه این بیماری در گوجه فرنگی به واسطه حظور Ca++ رخ میدهد و اینکه گیاهان تیمار شده حاوی پکتین حل شده کمتری نسبت به گیاهان تیمار نشده بود. اکسین باعث زدودن عامل متیله پکتین ها شده و باعث ایجاد پیوندهای بیشتری توسط کلسیم می شود. وجود کلسیم باعث ایجاد مقاومت با بسیاری از بیماری ها میشود که ازجمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

  • ویروس موزاییک گوجه فرنگی
  • لکه تلخ سیب
  • پوسیدگی اسکلروتینیایی
  • پوسیدگی سیاه (بوتریتیس)
  • پژمردگی فوزاریومی
  • پژمردگی رایزوکتونیایی

لوبیا های آلوده به قارچ رایزوکتونیا مورد بسیار جالبی از مقاومت به وسیله مواد پکتیکی هستند. به این صورت که مواد بازدارنده با دارا بودن Ca++ نسبت به عمل آنزیم پلی گالاکتوروناز مقاومت نشان می دهد. بدین وسیله عامل بیناری زا فقط در محدوده مشخصی از یک زخم بر روی گیاه محدود می ماند.

کلسیم و مابقی یون ها در مراحل آخر بیماری تجمع می یابند در نتیجه آنزیم های تجزی کننده و قارچ ها پس از آنکه تا حد مشخصی گسترش یافتند دیگر رشدی نکرده و در همان سایز باقی می مانند. اگرچه که در مورد اثر بازدارندگی یون کلسیم در بیماری های مختلف نکات بسیاری را میتوان ابرز کرد اما ذکر این نکته ضروری است که در برخی موارد هم باعث افزایش خسارت بیماری می شود. بطور مثال در بیماری آنتراکنوز لوبیا (Colletotrichum trifolii ) با افزایش اثر آنزیم های تجزیه کننده بافت گیاه مانند پلی گالاکتوروناز و اسید ترانس لمیناز باعث پیشرف هرچه بیشتر بیماری می شود.

شما همچنین ممکن است مانند بیشتر از نویسنده

ترک یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.