هرس مرکبات و تنک کردن میوه‌ها

0 5

درختان مرکبات به هرس کمی احتیاج دارند. از طرفی با انجام هرس شدید در چند سال مداوم می‌توان اثر پاکوتاهی را در آنها مشاهده نمود.

درختان مرکبات به هرس کمی احتیاج دارند. از طرفی با انجام هرس شدید در چند سال مداوم می‌توان اثر پاکوتاهی را در آنها مشاهده نمود. هنگام بیرون آوردن نهال جوان از خزانه برای کاشت در باغ، از آنجا که بخشی از ریشه آسیب می‌بیند به منظور جلوگیری از وارد شدن تنش به گیاه و ایجاد تعادل مجدد میان ریشه و ساقه‌ها می‌بایست بخشی از قسمت هوایی آن را هرس نمود. برای ایجاد شکل مناسب در درخت، طی ۲ الی ۳ سال هرس فرمی لازم می‌باشد.

ضروری است که شاخه‌هایی که زیر محل پیوند روییده‌اند را قطع نمود. از آنجا که هدف ساختن تاجی راست می‌باشد  که حدودا از ۳۰ تا ۴۰ سانتی‌متری زمین آغاز می‌شود، در این فاصله ۳-۴ شاخه در اطراف درخت نگه داشته و بقیه شاخه‌ها قطع می‌شوند. در شمال و جنوب ایران معمول است که شاخه‌های فرعی را وادار به رشد بیرونی کرده و داخل تاج را خالی نگه می‌دارند. عمده هرس درختان جهت شکل‌دهی درختان در زمستان و بعد از رفع خطر سرمازدگی صورت گرفته و تا ۳ الی چهار سال ادامه می‌یابد.

 بعضی از مرکبات مثل نارنگی امپریال زودرس، ممکن است محصول زودرس و نامرقوبی تولید نماید که با هرس سنگین و حذف بخشی از شاخه‌ها امکان نفوذ نور به داخل شاخه‌ها فراهم آمده و رشد تسریع می‌گردد؛ و لذا میوه‌ها هم شاهد بهبود قابل ملاحظه‌ای خواهند بود. در برخی ارقام دیگر مانند پرتقال واشنگتن ناول تمام شاخه‌های رویشی نزدیک زمین قطع شده تا ضمن بهبود در تهویه از آسیب حلزون در درخت نیز جلوگیری شود.

این هرس را معمولا قبل از آغاز گلدهی انجام می‌دهند. هرس همیشه موجب افزایش محصول نمی‌شود. بلکه بیشتر مواقع به تشویق گیاه به افزایش کیفیت میوه انجامیده، محصول را یکنواخت‌تر، برداشت را آسان‌تر و امکان بیشتری برای کنترل بیماری‌ها فراهم می‌آورد. به مرور ایام در اثر بالا رفتن سن درخت و تاثیرات آفات و امراض چوب تاج درخت آسیب می‌بیند و این تغییرات باعث آسیب‌های فیزیکی مخصوصا در هنگام وزش باد می‌گردد.

از طرف دیگر یخبندان همیشه موجب مرگ شاخه‌های جوان‌تر می‌گردد در نتیجه همیشه هرس را بعد از فصل سرما انجام می‌دهند و شاخه‌های قدیمی‌تر و شاخه‌هایی که در اثر سرما خشک‌ شده‌اند را در قطع می‌نمایند. بعد از قطع شاخه‌های قطورتر از ۳ سانتیمتر می‌بایست از چسب پیوند در محل زخم درخت استفاده شود.

 تنک میوه:

برخلاف درختانی مثل سیب و هلو که تنک کردن سالیانه میوه‌ها دردست‌یابی به بهترین اندازه محصول موثر است، مرکبات بدین منظور نیازی به تنک کردن ندارند. چرا که احتیاجی نیست تا محصول را یکجا برداشت نمود و میوه‌ها می‌توانند روی درخت تا زمان رسیدن به بهترین اندازه باقی بمانند. در مورد «نارنگی‌ها» بهتر است تنک کردن به صورت منظم صورت گیرد تا  از سال‌آوری درختان جلوگیری شود.

شکی نیست که پرمحصولی در یک سال منجر به کم شدن محصول در سال بعد خواهد شد و تداوم این وضعیت مضر به حال سلامت گیاه بوده و باغبان را در دوباره جوان‌سازی درخت با مشکل مواجه خواهد ساخت. در درختانی که محصول زیاد و سنگینی دارند، تنک کردن می‌تواند به سرعت و کیفیت رسیدن میوه‌ها کمک کند.


بیشتر بخوانید:

کاشت و نگهداری عدس


شما همچنین ممکن است مانند بیشتر از نویسنده

ترک یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.